بىفرياد چونان سبدى سرگردان بر موج‌هاى نيل همانند زخمى بر سينه‌ى شعر جسد كوچك تو ، در جارى زلال اشك‌هايم مثل نامه‌اى براى كاخ شيشه‌اى صلح مثل محموله‌اى پستى فرستاده‌اى از ميهن من به نشانى خدا . . . جسد كوچك تو چونان قايق كاغذى بر آب مثل كبوترى از سنگ بغضى سياه در گلوى عشق جسد كوچك تو لطيف‌ترين واژه در غزل شيواى شهادت ، امّا كوتاه مثل آه جسد كوچك تو چونان ميخكى سرخ در زير باران شبنمى در سفر بلند آفتاب جسد كوچك تو ، طعمه‌اى نه براى مرگ كه هديه‌اى در پاى جنايتكاران . . . و پرندگان واژه‌هاى من كه جسد كوچك تو را - شهيدك نازنين ! دوباره‌ى اصغر ! بر تابوتى از دستان مادر تا ابديّت . . . تشييع مىكنند . * * *